Na een prachtig seizoen waar in een zinderende finale ternauwernood werd verloren, maken we ons weer op voor een nieuw seizoen. Nieuwe ronden, nieuwe kansen.

EsPion was onze tegenstander. Een tegenstander die we de laatste jaren wel vaker ontmoet hadden met wisselende resultaten.

Bijna iedereen zat om 20.00 uur keurig op zijn plaats om te gaan beginnen.

Ikzelf had eerlijk gezegd een vrij gemakkelijke partij. Door een foutje op zet 7 won ik op zet 10 al een loper. Daarna was het een kwestie van uitspelen.

Om negen uur stond Jacques ook al vrij goed en wist binnen de kortste keren ook heel mooi te winnen. 2-0.

Frank had een gelijkwaardige stelling en wist er met gelijke lopers niet doorheen te komen, remise, 2,5-0,5.

Ruben en Mike leken totaal verloren te staan. Ik was er niet gerust op.

Inderdaad Ruben die een stuk had weggeven, moest opgeven. 2,5-1,5.

Hans Koonings had een prachtige partij, voor een buitenstaander leek het erop dat hij erg gedrongen stond, maar ondanks de warmte was Hans de rust zelve. Hans vertelde na afloop dat hij alles had doorzien en alles in de hand had. Klasse. Zijn tegenstander moest een Paard geven, Hans speelde het goed uit. 3,5-1,5. Hier was ik wel erg blij mee. De overwinning leek eraan te komen. 

Nog drie borden te gaan. Peter leek te gaan winnen en Mike, die erg gedrongen en positioneel slecht stond, zag ik ineens met een pion meer op het bord, hoe had hij dat gedaan?

Peter had de situatie iets onderschat, dacht met een vrijpion een Dame te kunnen halen maar het pakte anders uit. Dit was één van de leukste partijen van de avond. Er zat zoveel in. Ieder nog een Toren, Loper en een Paard, Peter 4 pionnen tegen 3 pionnen. Het zette niet door en Peter moest met remise genoegen nemen. 4-2.

Marcel had een gelijkwaardige partij tot aan het eindspel. Zijn tegenstander wist een Toren te winnen maar was doodsbang voor eeuwig schaak. Hij wist niet goed hoe hij het moest uitspelen. Uiteindelijk moest Marcel toch de hand schudden. 4-3.

Mike stond 1 pion voor, ik wees hem een paar keer op de stand, in de hoop dat hij het niet ging verpesten. Mike had het helemaal in de hand, was ook de rust zelve. Na heel veel schaakjes van zijn tegenstander wist Mike de torens te ruilen.  Ik schrok vreselijk toen het erop leek dat Mike een verkeerde afruil deed, maar nee hoor, Mike had goed geteld en behaalde met schaak een Dame op het promotieveld.

Pffff, de 1e gewonnen wedstrijd zit erop.

Bert Kaizer