Een vriend van me heeft op een camping in Portugal een groepje pensionado's warm gekregen voor het schaakspel. Hij geeft ze les en hij heeft een interne competitie opgestart. Hij vroeg mij of ik ze een leuk verhaal wou schrijven over het noteren van je zetten, want daar zien de heren het nut nog niet van in. Dus ik schreef ze:

 

Beste schaakvrienden /levensgenieters,

Erik vertelt regelmatig met veel vuur en enthousiasme over jullie schaakclub in Portugal. Ook lees ik iedere week de wedstrijdverslagen. Ik ben bijvoorbeeld goed op de hoogte van het beruchte scheerzeepincident. Maar ik zie nooit eens een partij van jullie. Terwijl de vonken er toch van afspatten en de offers je om de oren vliegen. Als ik Erik vraag om eens wat van de meesterwerkjes mijn kant op te doen komen slaakt hij altijd een diepe zucht: de leden van deze zonnige schaak-enclave haten het noteren van de zetten. Het leidt ze af, ze raken ervan uit hun concentratie en hebben er daardoor een collectieve hardgrondige hekel aan…

 

I

Hij kwam op zijn 21ste naar Europa

In een hotelkamer in Parijs versloeg hij Anderssen

Hij sliep in de armen van de zeemeermin

II

Nadat hij in 1960 de achtste

En kortst regerende wereldkampioen werd

Heeft hij tot aan zijn dood niets anders gedaan

Dan hoeren en snoeren en slempen en brassen

Zijn moeder zei dat hij de titel nooit zou hebben verloren

Als ze hem op tijd hadden opgesloten in de gevangenis

Het was onmogelijk niet van hem te houden

Niets aards interesseerde hem

Hij was niet van deze wereld

III

Bij het kerkje van Laugardælir

Een klein dorpje in het Zuidwesten van IJsland

Ongeveer 1 kilometer ten noorden van Selfoss

Vindt u, meteen links van het hek, zijn graf

Het kerkje heeft geen ramen

In de Noordelijke buitenmuur

Het voorzichtige graf geeft hem niet prijs

Vierenzestig jaar lang was hij

Dag en nacht voor niemand bang

Met hem vergaat hier vandaag de wereld

 

Dwaas eigenlijk, Sjoerd die een stukje schrijft over zichzelf. Maar ach, waarom ook niet.

Ik groeide op in de Sarphatistraat in Amsterdam, vlak bij de Muiderpoort. Toen ik een jaar of veertien was, werd ik lid van de schaakclub VVGA, de Vereniging Voor Gemeente Ambtenaren. Ik tenniste en honkbalde ook al bij die club, op de velden naast het oude Ajax-stadion. Natuurlijk was ik nog geen gemeenteambtenaar, maar mijn vader was dat wel. Ik zat op het Van der Waals Lyceum, vlak naast het Tropeninstituut. Daar leerde ik op donderdagen tussen de middag schaken van Misset, een leraar wiskunde, die ook voorzitter was van de Hoofdstedelijke Schaakbond. Bij de tennisafdeling had men al snel door dat mijn hart toch meer bij het schaken lag. Toen ik eens met tennissen een boekenbon won, zei het bestuurslid die de prijzen uitdeelde, enigszins misprijzend, dat ik daar wel weer een schaakboek voor zou kopen.

Agenda

04 aug 2022
08:00PM - 11:45PM
OT zomer intern
11 aug 2022
08:00PM - 11:45PM
OT zomer intern
18 aug 2022
08:00PM - 11:45PM
BOAS cup 2022 voorronde
25 aug 2022
08:00PM - 11:45PM
BOAS cup 2022 finale
01 sept 2022
08:00PM - 11:45PM
Algemene Leden Vergadering 2022

Login