Oosten Toren 3 tegen de fusieclub ES’80/De Pion.

Ik wist niet wat ik hiervan moest verwachten.

Om tien over acht werd er weer naar hartenlust geschaakt. 

Rond 9 uur/half 10 bleken de vier laatste borden al minder tot slecht te staan. Jacques en Ruben stonden zelfs al een vol stuk achter. Ruben moest opgeven, tot mijn verbazing wist Jacques nog heel netjes eeuwig schaak te behouden.

Gerard had de makkelijkste partij van de avond of hij was gewoon de beste van de avond, tussenstand 1,5-1,5. Marcel en Ton stonden een pion achter en moesten even flink zweten. Marcel en Ton verloren, Peter op bord 1, die bijna de gehele partij 1 pion voorstond wist deze ook uit te buiten al was dat nog niet zo gemakkelijk, 3,5-2,5 voor ESPion.

Ikzelf had wel vertrouwen in mijn partij omdat mijn tegenstander zich steeds meer terug liet dringen maar......ik was af en toe meer bezig met de tijd van Fred. Dit was de sleutelpartij van de avond waar het volgens mij om ging.

Met nog 12 minuten te gaan ging Fred in een hele open stelling nog eens 5 minuten nadenken omdat er nog zoveel mogelijkheden waren. Ik werd nerveuzer en nerveuzer omdat Fred iedere mogelijkheid leek na te gaan. Ik probeerde hem al boos aan te kijken omdat er nou wel een keer een zet mocht volgen, straks verlies je nog door dat lange nadenken. Maak een keuze en doe een zet denk je als betweter aan de zijkant. Het hielp niet, blijkbaar kijk ik altijd boos naar Fred. Het gevolg was inderdaad dat Fred weer in hevige tijdnood belandde. Fred had nog wel een grote truc achter de hand door een nieuwe regel op de partij te laten toepassen waarvan niemand wist. 5 seconden per zet erbij. Helaas het mocht niet baten, Ikzelf mocht profiteren van de angst van mijn tegenstander. Aanval is toch de beste verdediging. Helaas met 4,5-3,5 verloren. Het had in mijn ogen absoluut niet gehoeven.